Growing with AIS#12 : Camp

posted on 22 Apr 2012 21:47 by neetrath  in Story
"Growing with AIS"
 
 
คนทั่วๆไปอาจจะไม่รู้จักชื่อโครงการนี้ แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ
 
ฉันได้รับคัดเลือกให้เข้ามาฝึกงานในโครงการนี้
 
ได้เป็น 1 ใน 100 จากผู้สมัคร 800 กว่าคนทั้งประเทศ 
 
 
คนที่ผ่านขั้นตอนการคัดเลือกคนเข้ามาจนได้ฝึกงานกับบริษัทใหญ่ๆอย่าง AIS นี้
 
ก็น่าจะเป็นการบ่งบอกได้ถึงคุณภาพของแต่ละบุคคลได้ในระดับหนึ่งเลย
 
 
 
 
เวลา 1 สัปดาห์ที่ผ่านมาของฉันกับโครงการ GA#12 นี้ ส่วนใหญ่ใช้ไปกับการเรียนรู้ระบบงาน
 
และขั้นตอนการทำงานต่างๆ ทั้งในด้าน System และ Management ของบริษัทว่ามีการทำงานอย่างไร
 
วัฒนธรรมขององค์กรเป็นอย่างไร 
 
เพื่อเตรียมความพร้อม รอการเริ่มทำงานจริงๆในสัปดาห์หน้า
 
 
 
อันที่จริงเป้าหมายในช่วงนี้ของฉันไม่ใช่สัปดาห์หน้าเลย
 
แต่มันคือวันศุกร์นี้ วันที่ฉันจะได้ไปเข้าค่ายกับเพื่อนๆที่มาฝึกงานด้วยกันต่างหาก....
 
 
 
--------------------------------------
 
รถบัสพาเราเข้ามาถึงรีสอร์ทแห่งหนึ่งในจังหวัดนครนายก
 
มาถึงก็เข้าทำกิจกรรม Ice Breaking กันก่อนตาม Step
 
เป็นการให้ถามชื่อ และ รายละเอียดต่างๆของเพื่อนคนข้างๆ เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
 
จาก 1 คน ค่อยๆเพิ่มเป็น 5 คน 10 คนเรื่อยไป
 
ทำให้ตอนนี้ฉันได้รู้ว่า นางสาวไทยปี 2553  ก็อยู่กลุ่มเดียวกับฉันด้วย พึ่งเคยเห็นหน้าชัดๆก็วันนี้
 
 
 
เวลาผ่านไปทำให้ตอนนี้ฉันพอจะมีชื่อของเพื่อนคนอื่นอยู่ในความทรงจำบ้างแล้ว
 
แต่ฉันยังไม่สามารถ Mapping ระหว่าง ชื่อ กับ หน้าตาของเพื่อนแต่ละคนได้แม้แต่คนเดียว
 
 
 
ต่อมา พี่ๆได้ให้อุปกรณ์มาทำป้ายชื่อ และคิดชื่อกลุ่ม ซึ่งถือเป็นงานชิ้นแรกของพวกเราในค่ายนี้
 
จากการที่ฉันไม่ค่อยพูด (เป็นปกติอยู่แล้ว) ทำให้ฉันสังเกตเห็นแววของสมาชิกของแต่ละคนในกลุ่ม
 
ว่าแต่ละคนเป็นอย่างไรบ้างได้อย่างดี
 
 
 
Output ของงานนี้ได้ออกมาเป็นป้ายชื่อ และ ชื่อกลุ่ม "Double Leaf"
 
ผ่านไปซักพัก ก็ได้เวลารับประทานอาหารกลางวัน.....
 
 
 
ลืมบอกไป เพื่อนๆในกลุ่มสีเขียวได้เลือกให้ฉันเป็นหัวหน้ากลุ่มด้วย ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกันนะ...
 
 
-----------------------------------------------
 
 
งานอย่างแรกที่ฉันได้ทำหน้าที่ในฐานะหัวหน้ากลุ่มก็คือ นัดเพื่อนๆมาซ้อมท่าประจำกลุ่ม (ซึ่งไม่เคยได้ใช้เลย)
 
"ความตรงต่อเวลา" คือสิ่งที่ฉันสังเกตได้ในแต่ละคน....
 
-----------------------------------------------
 
 
เมื่อหมดเวลาพักเที่ยง ต่อมาเป็นการเข้าสู่เกม "ลมเพลมพัด"
 
กับเกมที่ฉันเคยเป็นพี่ค่ายแล้วเล่นกับน้องๆจนเบื่อ วันนี้ฉันกลายมาอยู่ในฐานะน้องค่ายแทนแล้ว
 
ก็สนุกดีเหมือนกัน เรารู้ว่าควรทำยังไงให้พี่ค่ายของเราไม่เหนื่อยและให้วัตถุประสงค์ของกิจกรรมนี้มันสำเร็จ
 
จากตอนแรกที่แค่วิ่งไปวิ่งมา เริ่มมีการให้จับกลุ่มกันระหว่างชาย - หญิง
 
โดยจำนวนที่ไม่เท่ากันทำให้เกิดการสื่อสารระหว่างกันมากขึ้น
 
 
 
ฉันเรื่มรู้สึกได้ว่าจะต้องมีการแบ่งสมาชิกในสีเดียวกันออกเป็นอีกกลุ่มหนึ่งอย่างแน่นอนจากประสบการณ์ของฉัน
 
เพื่อไม่ให้เรารู้จักกันแค่คนในสีเดียวกัน แล้วมันก็เป็นจริง......
 
"First Sight"
 

 
กลุ่ม Walk Rally ของฉัน "E-R-R-O-R"
 
ความรู้สึกแรกที่ฉันเห็นคือ สมาชิกกลุ่มนี้ดูจากภายนอกแล้วค่อนข้างมีความคล้ายกันพอสมควร
 
คือ แต่ละคนในกลุ่มนี้จะไม่ได้เป็นคนเรียบร้อย ไม่ใจ

หรือมีท่าทีประมาณว่าทำนู่นไม่ได้ทำนี่ไม่ได้เลยแม้แต่คนเดียว
 
 
 
 
หลังจากได้กลุ่มใหม่แล้ว ต่อมาก็เป็นการเล่นเกม "หลงทะเลทราย" เป็นเกมที่ใช้สมองและความร่วมมือกัน
 
เป็น Ice Breaking กิจกรรมหนึ่งที่ทำให้ฉันได้เห็นความคิดและมุมมองของสมาชิกในกลุ่มได้ดีพอสมควรเลย
 
จากนั้นเริ่มกิจกรรม Walk Rally เราเริ่มออกเดินทางไปตามจุดต่างๆด้วยกัน พูดคุยกัน
 
ทำกิจกรรมในแต่ละฐานไปเรื่อย ๆ
 
"ใกล้ชิด"
 
 
 
ไม่น่าเชื่อเลยว่ากลุ่มของฉันจะสามารถชนะทุกฐานของการแข่ง Walk Rally ในตอนบ่ายนี้ได้
 
อาจเป็นเพราะความมั่นใจที่มีอยู่ในตัวของสมาชิกแต่ละคน ที่เมื่อผ่านการแข่งขันมาแล้วชนะมาตลอดก็เป็นได้
 
 
 
 
 
ฐานที่ฉันประทับใจมากที่สุดคือ ฐานที่สระว่ายน้ำ ที่มีการให้หย่อนลูกปิงปองลงบนห่วงยาง 
 
ที่อยู่ห่างจากขอบสระเกือบ 2 เมตร ฐานนี้เป็นฐานที่ฉันยังไม่เคยพบเห็น ไม่เคยเล่นมาก่อน
 
ไม่เหมือนกับฐานอื่นที่ผ่านมา
 
 
 
กลุ่มเราทดลองกันหลายวิธี จนสามารถทำได้สำเร็จ แต่ฉันยังกังวลว่าวิธีนี้
 
จะทำให้คนที่มีน้ำหนักมากอย่างฉันหล่นลงไปในน้ำหรือไม่
 
 
 
ฉันตัดสินใจลองดู ให้ความไว้วางใจอย่างเต็มที่กับเพื่อน 8 คนที่คอยจับฉันไม่ให้หล่นจากมือของพวกเขา/เธอ
 
ซึ่งเพื่อนในกลุ่มก็ไม่ทำให้ฉันผิดหวัง ฉันสามารถทำจนสำเร็จได้
 
ทำให้ความรู้สึกเชื่อมั่นในตัวของฉันต่อเพื่อนในทีมเพิ่มขึ้นมาก
 
ฐานนี้เหมือนว่ากลุ่มของฉันจะทำคะแนนได้มากที่สุดเมื่อเทียบกับทุกกลุ่มอีกด้วย
 
 
 
อีกฐานที่ฉันประทับใจ และไม่คิดว่าจะชนะอีกทีมหนึ่งได้เลยก็คือฐานที่ให้นำสิ่งของออกมาต่อกันให้ได้ยาวที่สุด
 
แต่เนื่องจากกลุ่มเราเพิ่งจะผ่านจากฐานสระว่ายน้ำมา ทำให้ความมั่นใจของเราแต่ละมีเต็มเปี่ยมว่า
 
ฐานนี้เราจะต้องทำมันให้สำเร็จให้ได้
 
แต่เมื่อมองไปยังทีมของเพื่อนเราอีกทีมหนึ่ง ดูแล้วทีมเราแทบไม่มีโอกาสชนะ
 
เพราะทั้งเสื้อแขนยาว กางเกงขายาว รองเท้าผ้าใบ ซึ่งอีกทีมมีกันทุกคน แตกต่างกับทีมเราอย่างสิ้นเชิง
 
แต่ก็ไม่เป้นเช่นนั้น กลุ่มของเราทุ่มเทในการเล่นฐานนี้อย่างมาก
 
คงเพราะ Adrenaline ที่พุ่งพล่านมาจากฐานที่แล้ว
 
เชือกรองเท้า เสื้อ เข็มขัด กางเกง ของกลุ่มเราถูกนำมาวางต่อกันก่อนเลย
 
ตามมาด้วยสิ่งที่อาจจะเป็นท่าไม้ตายที่ซ่อนอยู่ของกลุ่มเราซึ่งได้แก่ "หูฟัง"
 
หูฟัง 3 - 4 ถูกนำออกมาวางต่อกัน ทำให้ความยาวทั้งหมดของกลุ่มเรารวมได้ถึง 1 รอบครึ่ง
 
ซึ่งยาวมากกว่าอีกทีมหนึ่งประมาณครึ่งรอบได้ ทำให้กลุ่มเราได้รับชัยชนะอีกครั้งนึงในฐานนี้
 
 
 
ฉันตีความสิ่งที่ได้รับออกมาทันทีว่า สมาชิกในกลุ่มนี้ไม่ธรรมดา
 
มันต้องมีความสามารถหรือสิ่งอื่นๆแอบแฝงอยู่ภายในมากพอสมควรเลยทีเดียว
 
 
 
ในความคิดของฉัน ทีมนี้เป็นทีมที่มีประสิทธิภาพมากๆ เหมือนเป็นส่วนผสมที่ลงตัวระหว่างแต่ละคน
 
ฉันสามารถพูดคุยกับทุกคนได้โดยไม่เกร็ง (และไม่ค่อยเกรงใจเท่าไหร่ ซึ่งถือเป็นข้อเสียของฉันเลย)
 
 
เมื่อการแข่งขัน Walk Rally จบลง พวกเราแยกย้ายกันกลับเข้าที่พัก อาบน้ำ รับประมานอาหารเย็น
 
 
รอพบกับกิจกรรมในช่วงกลางคืนต่อไป...............
 
 
 
 

Irresolute...,

posted on 05 Apr 2012 18:11 by neetrath  in Idea
 
 
มีร้านขายอาหาร 2 ร้าน ซึ่งตั้งอยู่ติดกัน.... 

 
 
-----------------------------------------
 
ร้านที่หนึ่ง บริการดี อาหารรสชาติปานกลาง
 
ร้านที่สอง บริการไม่ดี แต่อาหารอร่อย
 
 
-----------------------------------------

 
ร้านที่หนึ่ง คนขายหน้าตายิ้มแย้ม ยืนมองและส่งยิ้มที่ดูเป็นมิตรให้แก่คนที่เดินผ่านหน้าร้านของเขา
 
สายตาของเขามองตามคนที่ผ่านไป คนแล้ว คนเล่า
 
เหมือนจะรอลูกค้าสักคนที่จะเข้ามาซื้ออาหารจากร้านของเขา......
 
 
 
ร้านที่สอง คนขายหน้าตาเคร่งเครียด ไม่รับแขก พูดจากับลูกค้าที่มาซื้อสั้น ๆ ห้วน ๆ ไม่มีหางเสียง
 
สายตาของเธอจับจ้องอยู่ที่อาหาร และกระป๋องคุกกี้ซึ่งเต็มไปด้วยธนบัตรและเหรียญมากมาย
 
เหมือนจะรีบจำหน่ายอาหารที่วางอยู่ด้านหน้าของเธอให้หมดไปเร็วๆ.......
 
 
-----------------------------------------
 
 
ร้านที่หนึ่ง ไม่มีลูกค้าแม้แต่คนเดียว....
 
ร้านที่สอง ลูกค้าผลัดกันเดินเข้าออกอยู่ตลอด อย่างไม่มีทีท่าว่าจะหมด.....
 
 
-----------------------------------------

 
ฉันหยุดรถ เหลือบไปมองใบหน้าของคนขายร้านที่หนึ่ง แล้วความคิดต่างๆก็เกิดขึ้น

น้ำตาจะไหล ทำไมนะ...
 
 
 

ฉันควรจะเลือกซื้ออาหารจากร้านไหนดี??

แล้วคุณล่ะ จะเลือกซื้ออาหารจากร้านไหน??
แล้วคุณล่ะ คิดว่าฉันจะเลือกซื้ออาหารจากร้านไหน??
 
 

" อ่อนไหว "

My Best Performance!!

posted on 07 Oct 2011 03:02 by neetrath  in PrivateStory
"คอนเสิร์ตแบบมันส์ๆ" ในนิยามของผมคือ คอนเสิร์ต์ที่คนดูสนุกเต็มที่กับเราวงเรามากๆ
 
ซึ่งจากการขึ้นเวทีมากว่า 40 ครั้งของผม
 
นับครั้งได้เลยที่ผมรู้สึกว่ามันมันส์
 
 
------------------------------------------------------------

 
ครั้งที่ผมจำได้แม่นเลยคือตอนม.5 ครับ
 
ตอนนั้น Cover เพลงของ Retrospect

เพลง เพราะว่ารัก ครับ

คนดูเกือบทั้งสนามฟุตซอลที่ร.ร.ผมแทคกันอยู่ข้างล่าง!!

 
------------------------------------------------------------

 
และเมื่อมาอยู่ที่ลาดกระบังนี่ งานที่ผมรู้สึกได้ว่าเล่นแล้วมันมันส์คือเมื่อ Sport Day ตอนปี 2 ครับ

ผมรู้สึกได้ว่าคนดูส่วนมากในที่แห่งนั้นสนุกครับ

แถมมีแขกไม่ได้รับเชิญขึ้นมาร่วมร้องด้วย ^^
 
งานนี้เป็นงานที่ผมคิดว่า Awesome มากๆ เพราะคนดูนี่แหละ

 
 
------------------------------------------------------------

 
ผมค่อนข้างให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มาก
 
ถ้าคนดูสนุกกับวงเรามากเท่าไหร่ ผมจะถือว่า Performance ครั้งนั้นสำเร็จมากเท่านั้น
 
ถืงแม้ว่าเราจะเล่นผิด เล่นห่วย ขนาดไหนก็ตาม
 
แต่ถ้าคนดูสนุก มันก็พอแล้วไม่ใช่หรอ??
 
 
------------------------------------------------------------
 
 
นึกออกอีกครั้งนึง Performance ที่ผมประทับใจมากๆ
 
คือเมื่อครั้งนึงวงผมถูกเชิญไปเล่นที่ร.ร.สตรีแห่งหนึ่

 
เป็นการโชว์ที่มีคนดูเยอะที่สุดโชว์หนึ่งของผม คือ คนดูเต็ม(ล้น)สนามฟุตซอล

และบนตึกเรียน(น่าจะประมาณ 6ชั้น++) มีคนดูอยู่เต็มไปหม

<เพ้อ> ขนลุกเลยครับ เห็นคนดูก็มือสั่นแล้ว ผู้ ญ น่ารักๆทั้งนั้น :) 
 
 
 
ผมเห็นคนดูสนุกครับ คนดูร้องตามเพลงของวงเราได้ทุกเพลง

มีคนลุกขึ้นเต้น มีเสียงกรี๊ดเป็นระยะๆ และเมื่อจบเพลงก็ได้ยินเสียงปรบมือดังลั่นตลอด
 
 
ผมเห็นรอยยิ้มของคนดูเกือบ 1000 คนครับ ^^
 
 
 
 
 
These are my best performance.......

And what will be the next ???